Κινητοποιήσεις στον Εχέδωρο: Ένας απολογισμός

Άξιζαν τον κόπο οι κινητοποιήσεις για τους μετανάστες;

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τους αγώνες και τις κινητοποιήσεις που κάναμε πριν από λίγους μήνες όταν ακόμη και τα παιδιά μας βγάλαμε στους δρόμους για να διαδηλώσουμε κατά της δημιουργίας κέντρου φιλοξενίας προσφύγων στην περιοχή μας. Μπορεί να μιλάω στο πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν εννοώ ότι ΟΛΟΙ οι κάτοικοι των Διαβατών και του Δήμου Εχεδώρου συμμετείχαμε σε αυτές τις κινητοποιήσεις. Κάποιοι από εμάς, ανάμεσα τους κι εγώ, επέλεξαν να απέχουν από αυτό το πανηγύρι μισαλλοδοξίας, βλέποντας τις αρνητικές επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει για την περιοχή μας.

3

Τώρα που έχει περάσει τόσος καιρός από τις κινητοποιήσεις, τις πολύ μαζικές τουλάχιστον, μπορούμε να κάνουμε και μία αποτίμηση της όλης κατάστασης και να δούμε που κάναμε λάθος και γιατί αποτύχαμε με τις κινήσεις και τις διαμαρτυρίες μας.

·         Τα σημερινά δεδομένα

Όπως φαίνεται λοιπόν, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες δεν είναι ανθρωποφάγα κτήνη σαν τα Ορκ του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, ούτε τρέχουν και βιάζουν γυναίκες και παιδιά, όπως πολλοί φοβόντουσαν. Τα ποσοστά εγκληματικότητας όπου φιλοξενούνται πρόσφυγες δεν αυξάνονται και τα κρούσματα βίας με πρωταγωνιστές μετανάστες και πρόσφυγες σημειώνονται αποκλειστικά μέσα στους καταυλισμούς και μόνο μεταξύ των ίδιων των ανθρώπων που βρίσκονται εκεί. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως δεν υπήρξαν και κάποια κρούσματα κλοπών και άλλων παραβατικών ή εγκληματικών συμπεριφορών στους τόπους φιλοξενίας, ωστόσο αυτά ήταν μεμονωμένα και πολύ περιορισμένα. Με απλά λόγια, προς το παρόν τα πράγματα δείχνουν πως το να σε ληστέψει ένας πρόσφυγας, έχει τις ίδιες πιθανότητες να συμβεί με την ληστεία από έναν ναρκομανή. Αυτό σημαίνει πως με την εγκατάσταση ενός καλού συστήματος ασφαλείας και κλείδωμα των πορτών μας (κάτι που όλοι μας κάνουμε έτσι κι αλλιώς), δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα από τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Με άλλα λόγια, οι προφητείες χαμού και καταστροφής δεν επαληθεύθηκαν.

·         Τα παιδιά μας στους δρόμους

Αυτό όμως που ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και με έκανε να εγκαταλείψω τις κινητοποιήσεις, πέρα από τον πανικό που σε μεγάλο βαθμό βασιζόταν σε ψεύδη και παραπληροφόρηση, ήταν η συμμετοχή των σχολείων και των παιδιών μας σε αυτές. Μπορεί τα περισσότερα να συμμετείχαν για να χάσουν λίγες ώρες και μέρες μαθήματος, ωστόσο σίγουρα πολλά από αυτά άκουσαν πράγματα κατά της διαφορετικότητας και κατά των άλλων εθνικοτήτων που σίγουρα δεν θα έπρεπε να ακούσουν. Κάναμε ένα πρώτης τάξης μάθημα μισαλλοδοξίας στα παιδιά μας, μαθαίνοντας τα να μισούν και να φοβούνται οτιδήποτε το διαφορετικό με την φθηνή δικαιολογία της υποβάθμισης της περιοχής μας. Η συμμετοχή των σχολείων στις κινητοποιήσεις μόνο αρνητικά σχολιάστηκε. Το πόσο λάθος ήταν, φαίνεται και από το γεγονός ότι όπου έγιναν τέτοιου είδους δράσεις εν όψει εγκατάστασης μεταναστών, ουδείς τόλμησε να εμπλέξει τα σχολεία και τα παιδιά.

·         Τελικά τι καταφέραμε;

Μάλλον τίποτα. Ο ένδοξος αγώνας μας μάλλον απέτυχε, καθώς το κέντρο κατασκευάστηκε. Οι φόβοι μας δεν επαληθεύθηκαν καθώς είμαστε ακόμη ζωντανοί και όχι διαμελισμένα και βιασμένα πτώματα. Τα παιδιά μας χάσανε πολύτιμες μέρες και ώρες από τα μαθήματα τους, αλλά λάβανε έξοχα μαθήματα στενομυαλιάς, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας.

Καταφέραμε όμως και κάτι: να κάνουμε σχεδόν όλη τη Ελλάδα, πλην μερικών «ψεκασμένων» και ακροδεξιών (που μάλλον μας θεωρούν ήρωες) να πιστεύει ότι είμαστε ένα μάτσο στενόμυαλων ρατσιστών που επηρεάζεται πολύ εύκολα από τις μπαρούφες που προλαβαίνει και διαβάζει στο ίντερνετ, πριν τις κατεβάζουν (ΔΙΑΔΩΣΤΕ!!!!!!). Αυτοί είμαστε λοιπόν αγαπητοί μου συμπολίτες; Τόσα πράγματα συμβαίνουν στις μέρες μας που είναι πολύ πιο άξια διαμαρτυρίας, όπως το γεγονός ότι τα παιδιά μας δεν έχουν μέλλον σε αυτή τη χώρα και θα γίνουν και αυτά μετανάστες (ω τι ειρωνεία) και αυτό που μας έκανε να βγούμε στον δρόμο ήταν το γεγονός ότι λίγοι ταλαιπωρημένοι άνθρωποι που έχουν ζήσει από πρώτο χέρι τη φρίκη του πολέμου θα έβρισκαν για λίγο καταφύγιο στον τόπο μας;

Αν πραγματικά νοιάζεστε για την ασφάλεια των παιδιών σας, ας διαμαρτυρηθούμε για καλύτερη και πιο αποτελεσματική αστυνόμευση. Ας στρέψουμε μια φορά τα «βέλη» μας στον σωστό στόχο!

Ο δήμος Εχέδωρου

echedoros-riverΟ Δήμος Εχεδώρου μπορεί πλέον να έχει «μετατραπεί» σε Δήμο Δέλτα, αλλά οι Θεσσαλονικείς ξέρουν μόνο τα κακά του. Ξέρουν ας πούμε πως στα Διαβατά υπάρχουν οι περίφημες φυλακές, στις οποίες μέχρι προσφάτως «φιλοξενούταν» ο πρώην Δήμαρχος τους. Ξέρουν επίσης για τη βιομηχανική ζώνη και συνέχεια σχολιάζουν το πόσο άσχημες και καταθλιπτικές περιοχές είναι η Σίνδος και το Καλοχώρι. Για τους περισσότερους δε, ο Δήμος Εχεδώρου ήταν απλά η έδρα των Τ.Ε. Ι. τους. Με άλλα λόγια, οι Θεσσαλονικείς για καιρό θεωρούσαν τον Εχέδωρο κάτι σαν χαβούζα. Ξέρουν τόσα λίγα πράγματα για τις πόλεις που πλέον τον αποτελούν, που παρόλο που είναι δίπλα τους και μπορούν να τις επισκεφθούν με τα λεωφορεία του ΟΑΣΘ, γι’ αυτούς θα μπορούσαν κάλλιστα να βρίσκονται σε μία ξένη και μακρινή χώρα.

delta-aksiouΔεν ξέρουν ας πούμε ότι ο Εχέδωρος, από τον οποίο έπαιρνε και τ’ όνομα του ο Δήμος, ήταν ένας χείμαρρος, ο οποίος αναφέρεται και από τον Ηρόδοτο. Σύμφωνα με τον Ιστορικό μάλιστα είχε τόσο λίγο νερό, που δεν έφθανε για να ξεδιψάσουν οι στρατιώτες του Ξέρξη όταν εισέβαλλε στην Ελλάδα. Δεν γνωρίζουν επίσης πολλοί Θεσσαλονικείς ότι η Σίνδος είναι αρχαιότατη πόλη και η περιοχή της κατοικείται από τη Νεολιθική εποχή. Τη Σίνδο μάλιστα την αναφέρει και ο Ηρόδοτος αλλά και Βυζαντινοί ιστορικοί, οι οποίοι μάλιστα επισημαίνουν ότι συχνά αναφερόταν με τ’ όνομα Σίνθος. Μερικά από τα πιο σημαντικά ευρήματα που εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, όπως οι χρυσές μάσκες που είναι σχεδόν ίδιες μ’ αυτές που βρέθηκαν στις Μυκήνες, έχουν βρεθεί σε τάφους που ανακαλύφθηκαν στον Δήμο Εχεδώρου και κοντά στη Σίνδο.

Πολλοί λίγοι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης γνωρίζουν ότι το Καλοχώρι, ιδρύθηκε και χτίστηκε εξ ολοκλήρου από πρόσφυγες που έφθασαν εδώ κυρίως από την Ανατολική Θράκη. Το χωριό αυτό δεν υπήρχε πριν έρθουν οι πρόσφυγες, για την ακρίβεια δεν υπήρχε απολύτως τίποτα στη περιοχή που σήμερα βρίσκεται το Καλοχώρι. Οι πρόσφυγες με τον κόπο, τα χέρια και το μεράκι τους κατασκεύασαν το χωριό το οποίο εξελίχθηκε στο Καλοχώρι το οποίο ξέρουμε σήμερα.

echedorosΤέλος, πέρα από το γεγονός ότι τα Διαβατά είναι ο «Κορυδαλλός» της Θεσσαλονίκης, οι Θεσσαλονικείς δεν γνωρίζουν τίποτα γι’ αυτά. Βάζω στοίχημα ότι πολλοί από αυτούς δεν μπορούν να τα βρουν καν στον χάρτη! Αποκλείεται να γνωρίζουν ας πούμε ότι οι Τούρκοι είχαν δώσει στο χωριό την ονομασία Ντουντουλάρ, για τη σημασία της οποίας ακόμη και σήμερα «τσακώνονται» οι ιστορικοί και οι λαογράφοι. Η επικρατούσα θεωρία είναι ότι προέρχεται από τον τίτλο Dudu, που σημαίνει «όμορφη κυρία» στα Τούρκικα, τον οποίο έφερε κάποια κάτοικος του χωριού. Το όνομα Διαβατά, το πήρε το χωριό λόγω της νευραλγικής τους θέσης, καθώς βρισκόταν πάνω στον δρόμο που ένωνε τη Θεσσαλονίκη με τη Δυτική και Νότια Ελλάδα. Με άλλα λόγια, αν ήθελες να πας οπουδήποτε νότια ή Δυτικά της Θεσσαλονίκης, έπρεπε αναγκαστικά να περάσεις από τα Διαβατά.

Το ξέρω ότι τόσο ο Δήμος Εχεδώρου, όσο και ο τωρινός Δήμος Δέλτα έχουν πολλά στραβά και πολλά προβλήματα. Ο ΟΑΣΘ μας έχει σχεδόν ξεχασμένους κι αφημένους στη μοίρα μας, οι δρόμοι μας, ειδικά στη βιομηχανική ζώνη, είναι για κλάματα ενώ η ατμόσφαιρα των περιοχών του Δήμου δεν είναι και η καλύτερη, λόγω όλων των εργοστασίων και των βιοτεχνιών. Ο Εχέδωρος όμως, για μένα πάντα θα μείνει το όνομα Εχέδωρος στη περιοχή, είναι το σπίτι μας και το αγαπάμε, γιατί πέρα από τα στραβά του, έχει και πολλά καλά και ομορφιές, όπως ας πούμε το Δέλτα του Αξιού, το οποίο μαζεύει κάθε λογής πουλιά και άλλα σπάνια ζώα. Δεν γράφω τα παραπάνω για να δημιουργήσω τύψεις, αλλά για να μάθουν κάτι και οι άλλοι Θεσσαλονικείς γι’ αυτές τις πόλεις και τα μέρη που βρίσκονται δίπλα τους και όχι σε άλλη χώρα ή γαλαξία και μπορούν να τα επισκεφτούν απλά ανεβαίνοντας σε ένα λεοφωρείο του ΟΑΣΘ.